Það getur verið voða erfitt og orkufrekt að vera með veikt barn. EN að vera sjálf veik með heilbrigt barn sem er fullt af orku og klifrar á öllu, skoðar ofan í allt og fiktar eins og hún eigi lífið að leysa. Já þaaaaaað getur verið erfitt. Ég er búin að vera eins og tuska núna undanfarna daga og það getur verið voða erfitt að hlaupa á eftir krílinu mínu. úff púff segi ég nú bara. Og ég veit ekki hvort þetta sé vegna þess að ég er veik eða hvað en mér finnst eins og hún sé búin vera sérstaklega ofvirk núna, eins og hún viti að ég hafi ekki orku til að standa í þessu og þá láti hún enn verr en vanalega. Hún er líka svo stríðn, hún hleypur inn á klósett og skellir hurðinni og ef ég hleyp ekki inn á eftir henni þá sullar hún bara í klósettinu því það er nokkuð öruggt að þá kem ég hlaupandi. Eins með ísskápin, hún er alveg brjáluð í honum. Alltaf að ná sér í mjólk, ost, lýsi eða bara hvað sem henni langar í í það skiptið. Alveg ótrúleg. Ég þarf að fara tala við umsjónamanninn hérna og spyrja hvort ég megi fá lás á ísskápin. EN hef ekki enn gert það því ég held að ísskápurinn sé að fara syngja sitt síðasta. Og ef svo er þá tími ég ekki að slæsa í barnalás á ísskápin. En nóg um það.
Eigið góða daga, og ég óska ykkur ekki hálsbólgunar minnar.... hún er EKKI skemmtileg.
Bæbæ Tóta Lasna
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
2 ummæli:
hljómar einsog að þú sért bara einstæð móðir Tóta mín...
Hehe Stundum líður manni eins og einstæðri móður já. Það kemur annarslagi einhver seint á kvöldin maður sem hlýjar rúmið mitt og skutlar barninu til dagforeldranna morguninn eftir en ekki mikið meira en það ;)
Skrifa ummæli