Orðin einhver nátthrafn

Þetta er nú meira lífernið á mér. Ég vaki alltaf fram eftir öllu. Uss uss. En málið er að þetta er svona eini tíminn sem mér finnst ég eiga sjálf. Skiluru? Á daginn er ég auðvitað alltaf með Snúllu litlu mína sem er alveg dásamlegt, en það er líka gott að eiga tíma fyrir sjálfan sig (heyriru það góða.... átt þú tíma fyrir sjálfa þig??) Allavega minn tími er kanski ekki á besta tíma sólarhringsins en hann er þó til. En ég ætla nú samt ekki að fara að leggja þetta í vana minn að vaka alltaf langt fram eftir.... það er svo óhollt. T.d. verð ég alltaf svo svöng og þá fer maður að narta í eitthvað og það er auðvitað ekki gott fyrir líkaman og línunar if you know what I meen :) Svona er það bara